نامه داخلی سردبیر رویترز درباره پوشش اخبار دونالد ترامپ

دونالد ترامپ
رویترز: کاریکاتور دونالد ترامپ در کنار مجسمه آزادی آمریکا که برای رژه‌ای در کلن آلمان آماده می‌شود.

حدود دو هفته پس از روی کار آمدن دونالد ترامپ، استیو آدلر، سردبیر رویترز، در پیامی داخلی به همه کارکنان، درباره پوشش اخبار مربوط به کاخ سفید توصیه‌هایی کرده است که به درد همه ما خبرنگارها می‌خورد:

متن کامل نامه آقای آدلر به کارکنان رویترز:

دوازده روز اول رئیس‌جمهوری دونالد ترامپ (بله، درست است، تازه دوازده روز گذشته است!) از یاد هیچکس نمی‌رود به‌خصوص کسانی که با کسب‌وکار پرچالش خبررسانی سروکار دارند. هر روز این اتفاق نمی‌افتد که رئیس‌جمهوری آمریکا روزنامه‌نگارها را «جزو ریاکارترین انسان‌های روی کره زمین» بشمارد یا استراتژیست ارشدش نام «حزب مخالف» را روی مطبوعات بگذارد. غافلگیرکننده نیست وقتی می‌بینیم که این‌روزها همه این سوال برای‌شان پیش آمده یا پیشنهاد می‌دهند که چه‌طور باید دولت تازه آمریکا را پوشش دهیم.

اما جواب رویترز به این سوال چیست؟ آیا باید با دولت آمریکا مخالفت کنیم؟ آیا باید آن را خشنود کنیم؟ آیا باید نشست‌های خبری‌اش را تحریم کنیم؟ آیا باید از امکانات‌مان استفاده کنیم و برای حمایت از رسانه‌ها تلاش کنیم؟ همه این پیشنهادها هست و عمل کردن به آنها ممکن است برای بعضی از موسسه‌های خبری تصمیم درستی باشد، اما برای رویترز معنا ندارد. ما همین حالا می‌دانیم که باید چه کار کنیم چون این کار هر روزه‌مان است و در سراسر جهان هم انجامش می‌دهیم.

فقط برای این که تاکیدی کرده باشم بر آنچه همه می‌دانیم، رویترز یک سازمان خبری جهانی است که منصف و مستقل در بیش از صد کشور خبررسانی می‌کند و در بسیاری از آنها از رسانه‌ها استقبالی نمی‌شود و به آنها حمله می‌شود. من پیوسته به کارمان در جاهایی مثل ترکیه، فیلیپین، مصر، عراق، یمن، تایلند، چین، زیمباوه و روسیه، جاهایی که گاه با ترکیبی از سانسور، تعقیب قضایی، ندادن ویزا، و حتی تهدید فیزیکی روزنامه‌نگاران‌مان مواجه‌ایم، افتخار می‌کنم. ما به این شکل واکنش نشان می‌دهیم که تمام تلاش‌مان را می‌کنیم تا از روزنامه‌نگاران‌مان دفاع کنیم، انصاف و روراست بودن را در خبررسانی‌مان حفظ کنیم، با پشتکار و سخت‌کوشی اطلاعاتی را که سخت به دست می‌آید، به دست آوریم – و بی‌طرف بمانیم. خیلی کم پیش می‌آید که درباره خودمان و مشکلات‌مان بنویسیم و بیشتر درباره مسائلی می‌نویسیم که روی زندگی و کسب‌وکار خوانندگان و بینندگان‌مان تاثیر می‌گذارد.

هنوز نمی‌دانیم که با گذر زمان حمله‌های دولت ترامپ چه‌قدر تندوتیزتر خواهد شد یا دولت آمریکا به لحاظ حقوقی چه‌قدر جمع‌آوری اخبار را محدود خواهد کرد. اما این را می‌دانیم که باید همان قواعدی را رعایت کنیم که همه جا بر کار ما حکم‌فرماست. در واقع:

 

انجام دهید:

 

– هر آنچه را که روی زندگی مردم تاثیر می‌گذارد و در اختیار آنها اطلاعاتی می‌گذارد که می‌توانند تصمیم‌های بهتری بگیرند، پوشش دهید.
– بیشتر از قبل به منابع مختلف رجوع کنید: اگر یک در دسترسی به اطلاعات بسته می‌شود، در دیگری را باز کنید.
– از خیر بروشورها و اطلاعیه‌های سازمانی بگذرید و نگران دسترسی نداشتن به منابع دولتی نباشید. این اطلاعیه‌ها هیچ‌وقت ارزش چندانی نداشته است. نحوه پوشش اخبار ایران‌مان عالی بوده است و در واقع آنجا اصلا دفتر نداریم. آنچه داریم منابع است.
– به سطح کشور بروید و درباره زندگی مردم بیشتر بفهمید، به چه چیزی فکر می‌کنند، چه چیزی به آنها کمک می‌کند و چه چیزی ناراحت‌شان می‌کند و این که دولت و کارهای دولت به نظر آنها چه‌طور می‌آید، نه به نظر ما.
– اصول روزنامه‌نگاری تراست تامسون رویترز را دم دست داشته باشید. یادتان باشد که شرافت، استقلال و بی‌طرفی رویترز باید همیشه به طور کامل حفظ شود.

 

پرهیز کنید:

 

– هیچ‌وقت اسیر ارعاب نشوید، اما:
– وارد دعوای بی‌مورد نشوید و خودتان را موضوع خبر نکنید. ممکن است که برای ما حرف‌های دست‌اندرکاران و اهل فن مهم باشد اما مردم اغلب در چنین مواردی با ما همراه نمی‌شوند یا این که کلا ممکن است نخواهند با ما همراه شوند.
– دلیلی ندارد جلوی دیگران درباره سرخوردگی‌ها و درماندگی‌های کار روزمره‌تان نق بزنید – حتی اگر برای آنها قابل درک باشد. در بسیاری از کشورها، ما افکار و نظرات‌مان را برای خودمان نگه می‌داریم تا بتوانیم کار خبررسانی‌مان را طوری انجام دهیم که به جانبداری متهم نشویم. در آمریکا هم باید همین کار را بکنیم.
– اوضاع خبررسانی را آن‌قدرها هم تیره فرض نکنید: فرصتی به دست‌مان آمده است تا مهارت‌هایی را که در مکان‌های سخت‌تر در سراسر دنیا به دست آورده‌ایم به کار بگیریم و سرمشقی برای دیگران باشیم – برای همین می‌توانیم بهتر از سازمان‌های خبری دیگر اطلاعات تازه، مفید و روشنگر بدهیم.

 

این وظیفه ما در آمریکا و در هر جای دیگر است. ما در دنیا تاثیر می‌گذاریم چون ابزارِ روزنامه‌نگاری حرفه‌ای را به کار می‌گیریم که هم بی‌طرفانه است هم شجاعانه. وقتی اشتباه می‌کنیم، که می‌کنیم، سریع و کامل برطرف‌اش می‌کنیم. وقتی چیزی را نمی‌دانیم، اذعان می‌کنیم. وقتی شایعه‌ای را می‌شونیم، پی‌اش را می‌گیریم و فقط وقتی آن را گزارش می‌دهیم که مطمئن هستیم اطلاعات‌مان موثق است. تلاش می‌کنیم از داشتن خبر دست اول پرهیز کنیم – اگر قرار باشد اولین نفر باشیم اما خبر اشتباه باشد. ما در آرامش و زیر سایه شرافت کاری‌مان عمل می‌کنیم و نه فقط چون در راهنمای قواعد حرفه‌ای‌مان چنین نوشته شده بلکه به این دلیل که – بیش از ۱۶۵ سال – این باعث شده است تا بهترین کار را ارایه دهیم و بیشترین خیر را برسانیم.

متن انگلیسی نامه آقای استیو آدلر درباره پوشش اخبار مربوط به دونالد ترامپ را اینجا بخوانید.

 

یک واکنش

  1. سيامك گفت:

    جالب بود ! البته براي روزنامه نگاران فعال در مناطق بحراني طبيعي . ولي اينكه سردبير أمريكا را در اين دسته بندي قرار داده البته نگران كننده

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *