بلندترین ساختمان جهان در دوبی سر به فلک می‌کشد

ارتفاع برج دوبی هم‌اکنون به 79 طبقه یا به عبارتی به بیش از 200 متر رسیده است. با این حال شرکت اِمار ‏هنوز حاضر نشده اعلام کند که این برج در نهایت چند طبقه خواهد بود.‏

دوبی (خبرگزاری فرانسه) – با این هدف که بلندترین ساختمان جهان بشود و سمبل شهری که کانون ‏پروژه‌های غول‌آسا شده، ‏«برج دوبی» همگام با سودی که عاید شرکت ساختمانی اِمار‏ – کارفرمای این ‏پروژه – ‏می‌شود، سر به فلک می‌کشد.‏

در حالی که هر هفته دو طبقه به ارتفاع این برج افزوده می‌شود، برج دوبی به عنوان بخش اصلی یک پروژه ‏‏۲۰ میلیارد دلاری شکل می‌گیرد و به مرکز شهر جدید دوبی شکل و قیافه می‌دهد. قرار است در این منطقه، ۳۰ هزار آپارتمان و بزرگترین مرکز خرید جهان ساخته شود.‏

‏پروژه اوایل سال ۲۰۰۴ میلادی آغاز شده است. شرکت سامسونگ کره جنوبی کار ساخت و ساز را پیش می‌برد ‏و قرار است عملیات ساخت و ساز سال ۲۰۰۸ میلادی تمام شود. هزینه ساخت برج دوبی که تنها بخشی از ‏این پروژه ۲۰ میلیارد دلاری است، یک میلیارد دلار برآورد شده است.‏

ارتفاع برج دوبی هم‌اکنون به ۷۹ طبقه یا به عبارتی به بیش از ۲۰۰ متر رسیده است. با این حال، شرکت اِمار ‏هنوز حاضر نشده اعلام کند که این برج در نهایت چند طبقه خواهد بود.‏

سانگ یک چهل ساله اهل نیوزیلند به ‏خبرگزاری فرانسه گفت، ‏‏«در حال حاضر ما جواب نمی‌دهیم. می‌گوییم به بیش از ۷۰۰ متر خواهد رسید که این یعنی بیش از ۱۶۰ ‏طبقه. آنهایی که باید بدانند می‌دانند ارتفاع برج چه اندازه می‌شود.»

‏بلندترین ساختمان جهان که افتتاح شده است، تایپه ۱۰۱ در تایوان است که ارتفاعش به ۵۰۸ متر می‌رسد.‏

سانگ گفت، «در حال حاضر، بیش از ۲۵۰۰ کارگر داریم که در این جا کار می‌کنند. انتظار داریم ظرف یک سال ‏آینده تعداد کارگران به بیشترین حد برسد و بالغ بر ۵۰۰۰ نفر شود.

‏برخی از این ۲۵۰۰ نفر که شرکت‌های پیمانکار اِمار آن‌ها را استخدام کرده‌اند، اوایل امسال دو روز ‏ابزار را زمین گذاشتند و در اعتصابی به شرایط کاری خود و تاخیر در دریافت دستمزدهایشان اعتراض ‏کردند.‏

‏این اعتصاب به خشونت کشیده شد و طی آن برخی از تجهیزات و خودروها در هم کوبیده شد.‏

‏سانگ می‌گوید اعتصاب‌کنندگان آن موقع برج کار نمی‌کردند برای همین در ساخت برج خللی وارد نشد.‏

‏«راستش را بخواهید ما همکاری خیلی نزدیکی با پیمانکارها و دولت داریم تا ترتیبی داده شود که شرایط ‏کاری برای کارگران رضایت‌بخش بماند. برای همین قدری مایوس شدیم وقتی متوجه شدیم آن‌ها از شرایط‌شان ‏راضی نیستند.» این‌ها را سانگ می‌گفت.‏

او گفت دستمزد متوسط کارگران آسیای جنوب شرقی که «روزی هشت تا ۱۰ ساعت» در تابستان در هوای ‏بالای ۵۰ درجه سانتی‌گراد کار می‌کنند «احتمالا به چند صد دلار در ماه می‌رسد.»‏

سانگ گفت، ‏‏«اضافه کار هم اگر بخواهند می‌توانند داشته باشند.»

اما او بر این نکته هم تاکید کرد این پیمانکار است «که کارگران را استخدام می‌کند» و نه اِمار «و این وظیفه ‏پیمانکاران است که شرایط اقامت و دستمزد مناسب را برای آنان ایجاد کنند.»‏

اِمار ‏که در بورس دوبی قرار دارد و به لحاظ سرمایه بزرگترین شرکت ساختمانی جهان است ‏کسب و کار ‏بزرگی با این پروژه به هم زده است.‏‏

اعداد و ارقام اقتدار اِمار را نشان می‌دهد و سهام این شرکت ‏‏که ۳۲٫۵ درصد آن متعلق به دولت دوبی است، ‏همچنان رو به افزایش است.‏‏

این شرکت غول‌آسای ساختمانی در سومین فصل سال ۴۳۷ میلیون دلار سود نشان داد که نسبت به همین ‏دوره در سال ۲۰۰۵ میلادی ۳۹ درصد رشد داشت. ‏

‏دست اندرکاران می‌گویند علت اصلی این رشد فروش مستمر آپارتمان در مرکز شهر جدید دوبی بوده است. ‏موجی که به خاطر قوانین جدید که به خارجیان اجازه می‌دهد در برخی از نقاط دوبی مالکیت آزاد داشته باشند، بالا ‏گرفته است.‏

‏‏«برخی از ساختمان‌ها نماد می‌شوند. مثل برج ایفل و امپایر استیت در آمریکا. این ساختمان‌ها را همه ‏سریع می‌شناسند و بخشی از هویت شهر می‌شوند،» سانگ می‌گفت.‏

‏‏«امیدوارم همین اتفاق برای برج دوبی هم بیفتد. این ساختمان صد در صد ساختمانی منحصر به فرد خواهد ‏شد،» او گفت.‏

‏اما سانگ این را هم پذیرفت که انتظار ندارد برج دوبی همیشه بلندترین برج جهان باقی بماند.‏

‏چرا که حتی در خود دوبی هم رقیب جدی وجود دارد. یکی دیگر از شرکت‌های ساختمانی بزرگ دوبی ‏شرکت نخل است که اعلام کرده قصد دارد ساخت «البرج» را آغاز کند که ارتفاع این برج نیز همچنان مخفی ‏مانده است.

توضیح:

خبرها این روزها اغلب
‏۱٫ اطلاعات جدید دارند،
‏۲٫ نقل قول های کوتاه اما شفاف دارند،
۳٫ رنگ (مشاهدات) دارند.
‏۴٫ برای فهم بهتر خواننده توضیح و پیشینه دارند،
‏راز کار این است که نباید بلوک‌ها را نباید زیر هم بچینید بلکه باید آنها را در هم ببافید.
—————————-
در این خبر تلاش شده تا شیوه نقل قول نویسی مانند همان ساختار انگلیسی باقی بماند. این روزها در زبان انگلیسی در بسیاری از موارد نام منبع خبر در انتهای پاراگراف می‌آید. نمی‌دانم تا چه اندازه از ساختارهای نقل‌قول‌نویسی در زبان انگلیسی می‌شود در فارسی هم استفاده کرد اما امتحانش بی‌فایده نیست:
‏«راستش را بخواهید ما همکاری خیلی نزدیکی با پیمانکارها و دولت داریم تا ترتیبی داده شود که شرایط ‏کاری برای کارگران رضایت‌بخش بماند. برای همین قدری مایوس شدیم وقتی متوجه شدیم آن‌ها از شرایط‌شان ‏راضی نیستند.» این‌ها را سانگ گفت.‏

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *