لید کانتکسچوآل شده است

زمینه خبر

در لیدهایی که این روزها نوشته می‌شوند، زمینه خبر در همان ابتدا ‏مشخص می شود. باید توضیح دهید که خبر در چه بستری رخ می‌دهد. مثلا مواجهه بین قوه قضائیه و دولت بالا گرفته و حالا صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه گفته است…

مثال ۱:

خبرگزاری رویترز: ۲۸ بهمن، ۱۳۸۵: ‏

قیمت نفت جمعه پس از آن که ایالات متحده هشدار داد شبه نظامیان نیجریه‌ای حملاتی را علیه بزرگترین ‏تولیدکننده نفت افریقا سازمان‌دهی می‌کنند دو درصد افزایش یافت و به بیش از ۵۹ دلار رسید. (لید به زبان ‏انگلیسی ۳۱ کلمه است)

دقت کنید عبارت «پس از آن که ایالات متحده هشدار داد شبه نظامیان نیجریه‌ای حملاتی ‏را علیه بزرگترین تولیدکننده نفت افریقا سازمان‌دهی می‌کنند» که خود به تنهایی ۱۷ کلمه است تلاش می‌کند چرایی ‏خبر را توضیح بدهد. عبارت «بزرگترین تولید کننده نفت افریقا» نیز خود توضیحات بیشتری است که برای ‏روشن شدن اهمیت خبر در همان لید به آن اشاره شده است.‏

یک لید کلاسیک بدون توجه به چرایی چنین خوانده می‌شد: «قیمت نفت جمعه دو درصد افزایش یافت و به ‏بیش از ۵۹ دلار رسید.»‏

مثال ۲:

خبرگزاری آسوشیتدپرس: ۲۸ بهمن، ۱۳۸۵: ‏

واشنگتن – منتقدان دمکرات جنگ عراق که مصمم هستند پرزیدنت بوش را زیر نظر داشته باشند، می‌گویند ‏یک رای با قاطعیت از سوی سنا که افزایش نیروها در عراق را زیر سووال ببرد می‌تواند برای کنترل بهتر بوش ‏سودآور باشد. اما جمهوری‌خواهان بر یک رای جایگزین اصرار دارند که هر نوع کاهش نیرو را رد می‌کند و ‏شرایطی را به گونه‌ای در خواهد آورد که دمکرات‌ها در رای‌گیری چهارشنبه پیروز میدان نباشند. (لید به زبان ‏انگلیسی ۵۳ کلمه است)‏

لیدهایی که این روزها در خبرگزاری‌های بزرگ دنیا مثل رویترز و آسوشیتدپرس منتشر می شوند حدود ۳۰ ‏تا ۳۵ کلمه هستند.‏‎ ‎‏ این به این معنا نیست که لیدها حتما باید بلند و طویل باشند. اما باید این یک نکته را در نظر ‏داشته باشیم تا جایی که ممکن است برای خوانندگان توضیح بدهیم موضوع از چه قرار است و ماجرا چیست.‏

بد نیست به این جمله که از زبان یکی از معروف ترین مدرسان شبکه خبری رویترز درآمده هم توجه کنید که ‏اصول کلاسیک را با اصول امروزی مقایسه کرده است:‏

‏«برای شروع [لید] یادمان باشد هنوز هم باید به چه کسی، چه چیزی، کجا و کی پاسخ بدهیم و حتی “پاسخی ‏جامع‌تر” ‏برای «چرایی» داشته باشیم، به خصوص در زمانه‌ای که همه چیز پیچیده‌تر شده است.»‏

بوکاردی رییس پیشین خبرگزاری آسوشیتدپرس هم می‌گوید، ‏

‏«این وظیفه خبرنگارها شده که “توضیح و پیشینه در اختیار بگذارند و کاری کنند که خبر معنادار بشود.” ‏تا ‏همین چند وقت پیش “یک جورهایی بعضی‌ها علیه این شیوه جدید بودند. شیوه قدیمی صاف و پوست کنده بود ‏‏”وی ‏گفت، وی افزود” و این همان کاری بود که همه از آسوشیتدپرس انتظار داشتند.»‏

‏«ما از این مرحله عبور کردیم … آنچه زمانه می‌خواهد این است که خواننده با جریان اطلاعات که کسی به ‏‏تنهایی نمی‌تواند با آن دست و پنجه نرم کند همراه بشود.»‏

مثال ۳:

به لید زیر توجه کنید که چه طور مقداری پیشینه و توضیحات اضافه شده تا خبر بهتر درک بشود:‏

ژاپن چهارشنبه کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه را مطمئن ساخت که قصد ندارد یک برنامه ‏هسته‌ای ‏‏نظامی را دنبال کند، به رغم آزمایش هسته‌ای کره شمالی و پیشنهاداتی که برخی کارشناسان سیاسی ‏می‌دهند ‏مبنی ‏بر این که ژاپن باید مذاکره درباره دستیابی به سلاح هسته‌ای را آغاز کند.‏‎ ‎

جمله پیرو یعنی «به رغم آزمایش هسته ای …» توضیحات اضافی است که تلاش می کند تا اهمیت خبر و ‏ماجرا را برای مخاطب روشن کند.»‏

مثال:
ژاپن به رایس اطمینان داد در پی سلاح هسته‌ای نیست
ژاپن چهارشنبه کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه را مطمئن ساخت که قصد ندارد یک برنامه ‏هسته‌ای ‏نظامی را دنبال کند، به رغم آزمایش هسته‌ای کره شمالی و پیشنهاداتی که برخی کارشناسان سیاسی ‏می‌دهند ‏مبنی بر این که ژاپن باید مذاکره درباره دستیابی به سلاح هسته‌ای را آغاز کند.‏‎ ‎

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *