هرم وارونه همچنان محترم است

هرم وارونه همچنان محترم است. باید به هرم وارونه احترام گذشت. خیلی زیاد. از همان زمانی که خبرها در ‏چیزی به نام صفحه روزنامه ریخته شدند، و قضیه کمبود جا و قیچی کردن ته مطلب پیش آمد، هرم وارونه به ‏عنوان یک راه حل جای خود را محکم کرد.

کمی بعد تئورسین‌های علم ارتباطات تحقیق کردند و به این نتیجه رسیدند بسیاری از خواننده‌ها تنها تکه بالای ‏خبرها را می‌خوانند – چه در روزنامه‌ها و چه در وب – پس بهتر است مهم‌ترین بخش خبر بالا بیاید و پیشینه و ‏اطلاعات در پایین خبر.‏

این شیوه ادامه یافت تا برخی دیگر از ریش‌سفیدهای مطبوعات به این نتیجه رسیدند گاهی خواننده‌ها برای ‏درک اطلاعات مهمی که بالای خبرها می‌آید مجبور هستند نگاهی هم به پیشینه‌ و توضیحاتی بیندازند که پایین ‏خبرها می‌آید. ‏

پس طرحی نو در انداخته شد:‏

تصمیم بر آن شد تا هرم وارونه همچنان محترم بماند. اما اگر اطلاعات مهمی بالای خبر می‌آ که فهم آن به ‏توضیح نیاز دارد، بهتر است توضیحات مربوط هم در همان بالای خبر – حتی در لابه‌لای لید – گنجانده شود. ‏

این روزها خبرها همچنان بر اساس هرم وارونه نوشته می‌شوند، اما لید و پاراگراف‌های پیروی لید به ‏تنهایی قابل فهم هستند و خواننده می‌تواند بی آنکه تا ته مطلب را بخواند، آخرین اطلاعات و توضیحات لازم را ‏برای همراه شدن با جریان خبر کسب کند.‏

‏ توضیحات و پیشینه را لابه لای سطرها و پاراگراف‌ها بپاشید. هر جا لازم بود توضیحات و پیشینه اضافه ‏کنید تا هر جمله و پاراگرافی که می‌نویسید قابل فهم باشد و اهمیت خبر از همان ابتدا معلوم.‏

مثال:‏

در لید استعفای دانلد رامسفلد می‌خوانیم:‏

دانلد رامسفلد وزیر دفاع امریکا و طراح جنگ عراق استعفا داد.‏

‏«طراح جنگ عراق» همان پیشینه و توضیحات اضافی است که حتی در همان لید جا می‌گیرد تا اهمیت خبر ‏از همان لحظه اول برای خواننده معلوم باشد.‏

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *