نیازی نیست سیر تا پیاز یک نشست خبری را گزارش کنیم

نشست خبری
رویترز: باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا، در حال اعلام دستیابی به توافق هسته‌ای با ایران

تا نیمه دهه هفتاد خبرگزاری آسوشیتدپرس دفتری محلی در نیویورک داشت و گزارش‌گرهای خود را به محله‌های نیویورک، دادگاه‌ها، و کلانتری‌ها می‌فرستاد. آنها دیوار به دیوار شهر را پوشش می‌دادند. هر چیزی خبر بود.

«و یک روز» چنانکه لوییس بوکاردی، رییس پیشین خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌گوید، «نگاهی به دور و بر انداختیم و متوجه شدیم دیگر نیازی نیست، تقاضایی نیست و جایی برای این جور خبرهای روز به روز “امروز در محله برانکس اتفاق افتاد” نیست. برای همین همان دفتر محلی هم برچیده شد.»

همین نوع گزارش‌دهی زمانی در سراسر امریکا و در سطح بین‌الملل استاندارد بود. آسوشیتدپرس هر چیزی را گزارش می‌داد چون مثلا در بوندس‌تاگگ (پارلمان آلمان) یا پارلمان ژاپن یا سنای امریکا گفته شده بود. امروز چنین گزارش‌هایی شرح تفصیلات اضافی است. هر کسی که بخواهد بداند مو به مو در کنگره امریکا چه گذشته است می‌تواند کانال تلویزیونی c-span را نگاه کند. بوکاردی می‌گوید، «سطح گزارش‌دهی دیگر مثل سابق نیست.»

برخی از این تغییرات به هجوم اطلاعات در عصر اطلاعات مربوط می‌شود. «سیلی که ابعاد آن وحشتناک وسیع است، در حدی که چند سال پیش نمی‌شدد حتی آن را تصور کرد.

پس این وظیفه خبرنگارها شده که «توضیح و پیشینه در اختیار بگذارند و کاری کنند که خبر معنادار بشود.» تا همین چند وقت پیش «یک جورهایی بعضی‌هاا علیه این شیوه جدید بودند. شیوه قدیمی صاف و پوست کنده بود “وی گفت، وی افزود” و این همان کاری بود که همه از آسوشیتدپرس انتظار داشتند.»

«ما از این مرحله عبور کردیم … آنچه زمانه می‌خواهد این است که خواننده با جریان اطلاعات که کسی به تنهایی نمی‌تواند با آن دست و پنجه نرم کندد همراه بشود.»

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *