نگاهی به زندگی سیاسی زین‌العابدین بن‌علی

زین‌العابدین بن‌علی، رئیس جمهوری پیشین تونس

زین‌العابدین بن‌علی ۲۳ سال بر تونس حکم راند و سرانجام در پی بالا گرفتن ناآرامی‌ها به عربستان سعودی گریخت.

گفته می‌شد آقای بن‌علی در ایجاد ثبات و توسعه اقتصاد تونس موفق بوده اما آزادی‌های سیاسی را سرکوب کرده است.

آقای بن‌علی در سال ۱۹۳۶ در خانواده‌ای مرفه در شهر سوسه به دنیا آمد.

تحصیلاتش را در فرانسه و آمریکا به پایان برد و پله‌های ترقی را در سازمان‌های امنیتی تونس پیمود تا زمانی که سرانجام به عنوان سفیر تونس در اوایل دهه هشتاد میلادی به لهستان رفت.

او در سال ۱۹۸۷ پس از بیرون راندن حبیب بورقیبه، اولین حاکم تونس پس از استقلال کشور، در کودتایی بدون خونریزی نخست وزیر شد.

آقای بن‌علی وعده داد تا کشور را به تدریج به سمت دمکراسی پیش ببرد. اما او در انتخابات سال ۱۹۸۹ و ۱۹۹۴ در انتخاباتی بدون رقبای جدی دو بار رئیس جمهوری شد.

در سال ۱۹۹۹ وقتی چند حزب مختلف در انتخابات شرکت کردند باز هم بن‌علی با اختلاف زیاد اکثریت آراء را از آن خود کرد.

برای آن که او بتواند همچنان رئیس جمهوری بماند قانون اساسی دو بار اصلاح شد.

او آخرین بار در سال ۲۰۰۹ میلادی در انتخابات پیروز شد. اما باز هم حدود نود درصد آراء را به دست آورد.

پوسترهای بزرگ

در دوران حکومت بن‌علی اقتصاد تونس رشدی پایدار داشت. حقوق زنان بهبود یافت و اصلاحات اقتصادی هم در جریان بود. سواحل تونس هم مقصدی شدند برای گردشگران خارجی.

آقای بن‌علی در پی بالا گرفتن موجی از تظاهرات مجبور شد کشور را ترک کند. مثل خیلی دیگر از کشورهای عربی، آقای بن علی هم چهره ثابتی شده بود بر حاکمیت تونس. پوسترهای بزرگ او در اماکن عمومی در سراسر کشور خودنمایی می‌کرد.
اما زیر پوست شهر، صحبت از آن بود که دست‌های آقای بن‌علی و خانواده اش به فساد مالی آلوده است. بعضی از اسنادی که ویکی‌لینکس در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد، هم نشان از فساد گسترده در دستگاه حکومتی تونس داشت.

آقای بن‌علی دو بار ازدواج کرده و شش فرزند دارد. زن دومش، لیلا طرابلیس، دارایی‌های خانوادگی را مدیریت می‌کرد.

آقای بن‌علی که رقیبی جدی نداشت، به نظر می‌رسید قصد دارد حکومت را به یکی از بستگانش بسپارد.

در آخرین روزهای سال ۲۰۱۰ میلادی، هنگامی که یک فارغ‌التحصیل دانشگاه که در خیابان‌ها دستفروشی می‌کرد در اعتراض به فقر خود را آتش زد، ناآرامی‌ها در سراسر کشور شعله‌ور شد.

تظاهرکننده‌ها با استفاده از شبکه‌های اجتماعی اینترنتی، مثل توییتر و فیسبوک، متحد شدند و تظاهرات را سامان دادند.

آقای بن ‌علی ابتدا گفت تظاهرکننده ها “تندگراها” هستند. اما بعد حرفش را عوض کرد و روز ۱۳ ژانویه گفت به خاطر کشته شدن معترضان شدیدا متاسف است و قول داد که آزادی رسانه‌ها را گسترش دهد و در سال ۲۰۱۴ از قدرت کنار برود.

اما وعده‌های او راه به جایی نبرد و ناآرامی‌ها همچنان ادامه یافت. یک روز بعد، پس از آن که هزارها نفر به خیابان‌های شهر تونس، پایتخت ریختند، او از کشور گریخت.
منبع: بی‌بی‌سی
http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-12196679

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *