میدان مین

اگر به کشور یا منطقه‌ای می‌روید که قبلا مین‌گذاری شده است، با مقامات مسئول خنثی کردن مین‌ها تماس بگیرید و بپرسید در این ناحیه چه نوع مین‌هایی وجود دارد.

مین های زیرزمینی

مین‌های زیرزمینی ممکن است اندازه‌شان از یک پاکت سیگار بیشتر نباشد و بتوانند نیمی از پای یک انسان را منفجر کنند. مین‌هایی هم هستند مثل یک مین ضد تانک که می‌توانند کل بدن انسان را تکه تکه کنند و اثری از قربانی باقی نگذارند. مین‌ها طوری طراحی شده‌اند که وقتی روی آنها فشار وارد می‌شود عمل می‌کنند.

آنها اغلب در عمق ۳ تا ۵ سانتی‌متری چال می‌شوند، زیر علف‌های بلند، گاه روی آب غوطه‌ می‌خورند و گاه زیر آب چال می‌شوند. گاه باد و باران آنها را از زیر زمین بیرون می‌کشد. مین‌های زیرزمینی معمول‌ترین نوع مین‌ها است. چون ساخت‌شان ارزان است، راحت می‌شود حمل‌شان کرد و آن قدر کوچک هستند که راحت می‌شود پنهان‌شان کرد.

مین‌های سطحی

مین‌های سطحی که به آنها مین‌‌های خوشه‌ای هم گفته می‌شود طوری طراحی شده‌اند که بتوانند تا جایی که ممکن است به اطراف خود صدمه برسانند. این مین‌ها ترکش‌های ۴ تا ۶ سانتی‌متری فلزی را با سرعت ۱۶۰۰ متر در ثانیه در محیط اطراف خود پخش می‌کنند.

این مین‌ها اغلب روی زمین کار گذاشته می‌شوند، لای علف‌ها پنهان می‌شوند یا روی درخت یا پشت بیشه‌ها. اغلب یک تله سیمی (یک تکه سیم که به مین‌ها وصل است) کار گذاشته می‌شود. مین‌های کاشتنی ساقه‌ای دارند که در زمین فرو می‌رود و کله‌ای نارنجک شکل که روی ساقه چوبی آنها وصل می‌شود. مین یک جهته خوشه انفجاری خود را فقط در یک جهت منفجر می‌کند تا قدرت تخریب بیشتری داشته باشد. مینِ پران قبل از این که منفجر شود تا یک متر از زمین به هوا می‌پرد. اگر جایی یک سیم دیدید سعی نکنید از روی آن رد بشوید. بهتر از همه این است از همان جایی که آمده‌اید برگردید.

مهمات منفجر نشده

این نوع مهمات طوری طراحی شده‌اند که وقتی فرود می‌آیند منفجر شوند. برای همین خیلی حساس هستند و گاه حتی اگر لمس بشوند منفجر می‌شوند. خمپاره‌ها از این نوع هستند و اغلب از مین‌ها خطرناک‌تر هستند.

مکان‌هایی که اغلب مین‌گذاری می‌شود

– پادگان‌های تخلیه شده‌
– جاده‌ها و ورودی‌های انبارها
– مناطقی که رها شده‌اند و علف‌ها بیش از اندازه در آنها رشد کرده است
– مکان‌های استراتژیک نظامی – بیمارستان‌ها و پادگان‌های ارتشی
– مناطقی که به تازگی صحنه نبرد بوده‌اند
– راه‌ها
– ورودی غارها
– زیر و روی پل‌ها
– مکان‌هایی که به طور طبیعی در سایه هستند
– دهکده‌های رها شده، خرابه‌ها
– منابع آب، چاه‌‌ها و تانک‌های آب
– جایی که علامت‌های هشدار وجود دارد
– جایی که علامت‌های هشدار غیررسمی وجود دارد
– جایی که چوب بست زده‌اند
– علف‌های گره زده شده
جایی که بطری‌ یا تکه چوب‌هایی به شاخه‌ درختان آویزان باشد
– شاخه‌های شکسته که مسیری را مسدود کرده باشند

سرنخ برای این که بفهمید محلی مین‌گذاری شده است

– اسکلت حیوانات یا انسان‌ها
– کپه خاک
– فرورفتگی خفیف در خاک
– آهنی که از خاک بیرون زده باشد
– تله سیمی
– فیوزهایی که از زمین بیرون زده باشد
– جعبه‌ و بسته‌بندی حمل مهمات
– پین‌های امنیتی که این طرف و آن طرف افتاده باشد

اگر متوجه شدید که دارید روی زمین مین‌گذاری شده راه می‌روید

– تکان نخورید
– به بقیه گروه خبر بدهید
– اگر می‌توانید روی جاپای قبلی‌تان به عقب برگردید این کار را بکنید
– اگر نمی‌توانید از روی جاپای قبلی‌تان به عقب برگردید مسیری را به پهنای ۶۰ سانتی متر از مین پاک کنید و از میدان مین بیرون بیایید
– خیلی دقیق روی زمین دنبال نشانه‌های مین بگردید
– به پهنای ۶۰ سانتی متر با دست دنبال تله‌های سیمی یا شی‌ای سبک اما سخت بگردید
– وسوسه نشوید که از روی سیم عبور کنید چون ممکن است مین اطراف سیم باشد.
– آرام روی زمین دست بکشید به خصوص برای پیدا کردن مین‌های سطحی
– اگر چیزی پیدا کردید که به آن مشکوک شدید، کاری به آن نداشته باشید فقط نشانه گذاری کنید و از آن فاصله بگیرید.
– یک شی نوک تیز مثل چاقو یا پیچ گوشتی می‌تواند کمک کند تا مین‌های زیرزمینی را پیدا کنید. باید چاقو را به شکل ۳۰ درجه آرام اما محکم در هر دو سانتی متر داخل زمین فرو کنید تا یک سری دایره‌ به قطر ۳۰ سانتی متر را آزاد کنید که بتوانید پای خود را روی آن بگذارید و از زمین مین‌گذاری شده خارج شوید.

سرنخ برای این که بفهمید محلی مین‌گذاری شده است

– اسکلت حیوانات یا انسان‌ها
– کپه خاک
– فرورفتگی خفیف در خاک
– آهنی که از خاک بیرون زده باشد
– تله سیمی
– فیوزهایی که از زمین بیرون زده باشد
– جعبه‌ و بسته‌بندی حمل مهمات
– پین‌های امنیتی که این طرف و آن طرف افتاده باشد

اگر روی مین برانید

بهتر از همه این است که خودرو‌ها جفت باشند و به فاصله ۵۰ متری از هم حرکت کنند. اگر هنوز می‌توانید از ماشین استفاده کنید دنده عقب روی رد چرخ‌های خودرو برگردید. اگر دیگر نمی‌توانید از خودرو استفاده کنید بدون آن که پایتان را زمین بگذارید از خودرو بالا بروید، از روی سقف خود را به عقب خودرو برسانید و از روی رد چرخ‌های خودرو برگردید.

اگر خودروی جلویی روی مین ضد تانک برود

از روی رد خودروی جلویی خود را به خودروی منفجر شده برسانید. روی زمینی که هنوز پاک‌سازی نشده راه نروید. اگر انفجار خودرو را به محل دیگری پرت کرده باشد باید فرض را بر این بگذارید که همه محل مین‌گذاری است و قبل از این که کمک‌رسانی را آغاز کنید باید فاصله تا ماشین صدمه دیده را پاکسازی کنید.

بازمانده‌ها را به محل امن منتقل کنید. در حین کمک‌رسانی حواستان جمع باشد که فقط روی نقاط پاک‌سازی شده پا بگذارید. کمک‌های اولیه را انجام بدهید.

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *