قواعد روزنامه‌نگاری بحران؛ داستان آدم‌ها را تعریف کنید – بخش دوم

آمار مرگ و میر، بی خانمان شده‌ها و گرسنه‌ها بخشی از روزنامه‌نگاری بحران است. اما سعی کنید این آمار و ارقام را به پوست و گوشت آدم‌ها و بازمانده‌ها پیوند بزنید تا تاثیرگذار شوند. سراغ بازمانده‌ها بروید و آدمی را پیدا کنید که مثلا خانه‌اش را از دست داده و داستان او را بازگو کنید. با این کار، در واقع داستان همه‌ی آدم‌های مثل او را روایت کرده‌اید. این کار کمک می‌کند تا مخاطبان با کسانی که صدمه دیده‌اند ارتباط برقرار کنند و اتفاقی که رخ داده را بهتر درک کنند.

با این کار، همچنین می‌توانید با تمرکز روی بخش کوچکی از ماجر کل آن را روایت کنید. (مشتی پیدا کنید که نمونه‌ی خروار باشد) از روی جزییات نگذرید. آنها را شرح دهید تا داستانی که روایت می‌کنید زنده باشد و جلوی چشم مخاطب بیاید.

حواس‌تان باشد که آدم‌های مختلف در مورد اتفاقات بحرانی واکنش‌های متفاوتی دارند.

از خودتان بپرسید این حرف‌هایی که می‌زنم روی چه کسانی بیشترین تاثیر را خواهد داشت. به زنان، کودکان، سالخوردگان، معلولان یا طبقات دیگر اجتماع فکر کنید که ممکن است طاقت نداشته باشند گزارشی را که می‌نویسید بخوانند. در تلویزیون قبل از پخش گزارش‌هایی که تصاویر ناراحت‌کننده دارد، هشدار داده می‌شود که «این گزارش تصاویری دارد که ممکن است برای بعضی ناراحت‌کننده باشد.»

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *